Адраджэнне

🔹 Сёння, 14 кастрычніка, праваслаўныя хрысціяне на нашых землях адзначаюць традыцыйнае народна-рэлігійнае свята — Пакровы. Яно мае глыбокія архаічныя вытокі ў земляробчым кульце нашых продкаў і звязанае з ушанаваннем Прасвятой Багародзіцы — заступніцы і апякункі людзей, якая гатовая схаваць іх пад сваім покрывам у час небяспекі і гвалту.

Менавіта на гэты дзень прыпадае і найноўшая беларуская традыцыя адзначэння Дня маці. Маці Божая як нябесная апякунка зямлі і роду ўвасабляецца ў вобразе канкрэтных жанчын, якія штодня клапоцяцца пра сваю сям’ю і дзяцей. Гэта даніна павагі да нябачнай часткі жаночых абавязкаў, да любові і пяшчоты, з якімі для нас звязаны вобраз роднай маці.
Сёння, у цяжкія часы войнаў, рэвалюцый і глабальных катаклізмаў, менавіта сям’я і маці застаюцца крыніцай веры і надзеі для мільёнаў людзей. Многім маці даводзіцца жыць у разлуцы з роднымі: з тымі, хто пакутуе ў турмах, знаходзіцца на вайне, быў вымушаны з’ехаць у эміграцыю ці апынуўся пад пераследам.

Жадаем вам, нашы любімыя маці, сіл захаваць той свет цеплыні і надзеі, які завецца сям’ёй і дорыць нам тое, чаго немагчыма набыць ні за якія грошы.

І з нагоды свята давайце ўзгадаем радкі Яўгеніі Лось, напісаныя яшчэ ў 1947 годзе:

Дзякуй, маці, што мне падарыла
Ты любоў да зямлі маёй роднай,
Дзе ўсміхаецца сонца так міла,
Дзе бягуць хвалі рэк мнагаводных,
Дзе гамоняць вятры напрадвесні
З маладой сакавітаю рунню,
Дзе звіняць салаўіныя песні,
Лес іграе на тысячах струнаў…
Павел Баркоўскі.
Прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні

Прадстаўнік у нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі і яго намеснік у галіне адукацыі і навуцы Андрэй Лаўрухін узялі ўдзел у круглым стале «Беларускі ўніверсітэт у выгнанні: досвед, адказнасць і будучыня».

Галоўная выснова дыскусіі: беларуская адукацыйная і акадэмічная прастора ў выгнанні ўжо існуе, але паўнавартаснага беларускага ўніверсітэта па-ранейшаму няма.

Ёсць асобныя праграмы, даследчыя цэнтры і адукацыйныя ініцыятывы. Аднак няма інстытуцыі, якая адначасова аб’ядноўвала б якасную адукацыю, фундаментальныя даследаванні, беларускую нацыянальную місію і прызнаны акадэмічны статус.

Удзельнікі сышліся на тым, што такі ўніверсітэт павінен стварацца з фокусам на Беларусі і для будучай дэмакратычнай Беларусі. Яго задача — захоўваць і развіваць беларускую мову, культуру, нацыянальную адукацыйную традыцыю і акадэмічную суб’ектнасць, а не толькі рыхтаваць спецыялістаў.

Каб універсітэт не стаў чарговым часовым праектам, патрэбныя празрыстае кіраванне, акадэмічнае самакіраванне, адкрыты набор супрацоўнікаў, абарона ад канфліктаў інтарэсаў і фінансаванне, якое не залежыць ад аднаго донара або вузкага кола людзей.

Адным з магчымых варыянтаў назвалі кампактны даследчы ўніверсітэт для абмежаванай колькасці студэнтаў — з адукацыйнымі праграмамі розных узроўняў, цэнтрам беларускіх даследаванняў і партнёрствамі з моцнымі еўрапейскімі ўніверсітэтамі.

Пры гэтым пакуль няма канчатковага адказу, як менавіта будаваць такую інстытуцыю: ствараць новую структуру, трансфармаваць ужо існыя праекты або спачатку развіваць сеткавую інтэлектуальную платформу. Адкрытымі застаюцца таксама пытанні юрыдычнага статусу, месца размяшчэння, маштабу і доўгатэрміновага фінансавання.

Але ў галоўным удзельнікі пагадзіліся: дыскусія павінна перайсці ў сістэмную працу. Неабходна сфармуляваць агульныя прынцыпы беларускага ўніверсітэта ў выгнанні, далучыць да размовы навукоўцаў, выкладчыкаў, студэнтаў, грамадскія арганізацыі і дэмакратычныя сілы, а таксама адвакатаваць гэтую ідэю перад еўрапейскімі партнёрамі.

І важна — не пачынаць усё з чыстага аркуша, а абапірацца на ўжо назапашаны досвед, падрыхтаваныя канцэпцыі і зробленыя раней высновы.

🔹 Сёння, 8 верасня, — Дзень беларускай вайсковай славы.

У гэты дзень мы ўзгадваем Аршанскую бітву 1514 года — перамогу аб’яднаных войскаў Вялікага Княства Літоўскага і Каралеўства Польскага над войскам Вялікага Княства Маскоўскага. Войска ВКЛ і Польшчы ўзначальваў вялікі гетман літоўскі Канстанцін Астрожскі.

— Бітва пад Воршай — гэта прыклад таго, як народы ВКЛ — беларусы, украінцы, літоўцы, палякі — мужна і разам змагаліся супраць імперскай агрэсіі ўсходняга суседа, здолеўшы атрымаць перамогу не столькі сілай, колькі розумам. І гэта добры напамін і прыклад для нас сённяшніх, як варта гэтую перамогу здабываць. Разам мы здольныя абараняць нашу свабоду і незалежнасць — гэта наша агульная справа! Дзень беларускай вайсковай славы — гэта таксама і дзень братэрства па зброі з нашымі суседзямі, якія гатовыя абараняць сваё права людзьмі звацца.

Павел Баркоўскі.
Прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні

Адукацыя — адзін з галоўных чыннікаў канструявання ідэнтычнасці і фарміравання асобы, ад якой залежыць самавызначэнне грамадства і краіны. Менавіта таму нашыя імкненні і надзеі звязаныя з адукацыяй і светам ведаў — за імі будучыня.

На жаль, сёння адукацыя ў Беларусі ўсё больш становіцца інструментам дзяржаўнага кантролю, індактрынацыі і мілітарызацыі моладзі. Ваенная тэматыка, «патрыятычнае выхаванне» і патрабаванне палітычнай лаяльнасці паступова становяцца звычайнай часткай адукацыйнага працэсу.

Найбольш моцна ад гэтага пацярпела вышэйшая адукацыя — праз рэпрэсіі супраць выкладчыкаў і студэнтаў, ізаляцыю ад міжнароднай акадэмічнай супольнасці і адток кадраў. Адначасова прафесійная адукацыя ўсё больш падладжваецца пад патрэбы дэфіцытнага рынку працы і ваенізаванай эканомікі.

Але для больш адэкватнага разумення сітуацыі важна задаваць яшчэ адно пытанне: наколькі глыбока гэтыя ідэі рэальна прымаюцца дзецьмі, бацькамі і настаўнікамі?

Мы добра бачым, што дзяржава ўкараняе ў адукацыйную сістэму. Значна менш мы ведаем пра тое, як гэта ўспрымаецца самім грамадствам. Таму разам з захаваннем свабодных адукацыйных прастораў крытычна важна даследаваць не толькі што дзяржава навязвае, але і як гэтыя наратывы засвойваюцца, прымаюцца ці адхіляюцца грамадствам.

Андрэй Лаўрухін
Намеснік прадстаўніка па нацыянальным адраджэнні ў пытаннях адукацыі і навукі

Памяці Святланы Курс

Пайшла з жыцця Святлана Курс — не проста беларуская пісьменніца, што стала культавай, але і чалавек неверагодных глыбіні і маштабу, носьбіт прыгожай у сваёй кантраверсійнасці беларускасці, абсалютны маральны аўтарытэт для беларускай інтэлігенцыі.

Балюча, што хвароба забрала жыццё ў той, хто ўмела так яго любіць і радавалася нават дробным момантам — і тым, што здарыліся, і тым, што толькі павінныя былі адбыцца.

Святлана давала рады надаць ўсяму беларускаму амаль сакральнае значэнне і прымусіць навакольных ганарыцца і сваёй нацыянальнасцю, і сваёй гісторыяй, і сваім характарам. Пры гэтым яна транслявала збалансаваныя натуральную любоў да навакольных і асцярожнасць там, дзе гэта з’яўляецца пытаннем выжывання і нашага развіцця.

Святлана — гэта чалавек, кніг і інтэрв’ю якой ніколі не будзе дастаткова, а яе ўнёсак у беларускую культуру і ў тое, каб беларусы не гублялі аптымізму, складана пераацаніць. Аптымізм — гэта тое, чым мы ёй абавязаныя.

Аб’яднаны пераходны кабінет выказвае спачуванні сям’і і блізкім спадарыні Святланы.

🔹 25 жніўня — Дзень Незалежнасці Беларусі.

Чаму менавіта 25 жніўня, калі раней беларусы адзначалі Дзень Незалежнасці 27 ліпеня?

27 ліпеня 1990 года Вярхоўны Савет БССР прыняў Дэкларацыю аб дзяржаўным суверэнітэце. А 25 жніўня 1991 года, пасля правалу путчу ў Маскве, Дэкларацыі быў нададзены статус канстытуцыйнага закона. Гэты крок фактычна азначаў аднаўленне поўнай дзяржаўнай незалежнасці Беларусі.
Таму 25 жніўня — гэта не проста яшчэ адна дата ў календары. Гэта дзень, калі незалежнасць Беларусі атрымала рэальнае палітычна-прававое ўвасабленне.


🔹 Дзень Незалежнасці – важная свята для кожнай нацыі, асабліва гэта тычыцца народаў Украіны і Беларусі, якія аднавілі ўласную незалежнасць у 1991 г. Цяпер яднае разуменне той каштоўнасці і цаны, якую даводзіцца плаціць за сапраўдную, а не дэкларатыўную незалежнасць.
Давайце прыгадаем словы нашага вядомага пісьменніка і гісторыка Уладзіміра Арлова, які таксама сёння святкуе свае Народзіны:
«Незалежнасьць — гэта калі ад нараджэньня да скону пачуваесся сваім чалавекам на сваёй зямлі. Я веру, што калі-небудзь так будзе. Бо іначай проста ня варта жыць».
Нам усім варта кіравацца гэтымі словамі, як і час ад часу перачытваць яго эсэ «Незалежнасць — гэта...», каб зразумець, што не так пакуль з гэтым святам, які беларусы адзначаюць з болем у сэрцы, але і з верай у будучыню.

З Днём Незалежнасці, Беларусь!

Павел Баркоўскі,
Прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні

Апошнія тры дні мінулага тыдня выдаліся для Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні вельмі насычанымі.

🔹 Пра сайд-івент «Мова, культура, адукацыя і медыя: нябачны фронт за Беларусь»:
Прэзентацыя нашых аналітычных даследаванняў і рэкамендацый ў фармаце policy paper выклікала шмат цікаўнасці ў наведнікаў і журналістаў. Было шмат пытанняў, каментароў і парад. Натхняе, што людзі не застаюцца абыякавымі да сваёй мовы, адукацыі і культуры, а таксама шукаюць шляхі, як палепшыць сітуацыю на фоне маштабнага крызісу. Тое, што сёння гэта перадусім клопат дэмакратычных сіл і беларускай супольнасці за мяжой, накладае на нас асаблівыя маральныя абавязкі ў тым, каб развіваць беларускасць і падтрымліваць нацыянальную ідэнтычнасць насуперак рэпрэсіям, русіфікацыі, мілітарызацыі і наступу «рускага свету.

🔹 Пра канферэнцыю «Новая Беларусь» 2026:
Як удзельнікі аргкамітэта сёлета мы ўкладаліся і ў распрацоўку праграмы, і ў запрашэнне цікавых спікераў, і традыцыйна адказвалі за цырымонію ўзнагароджання на канферэнцыі. Гэта кожны раз спроба сумясціць інклюзіўнасць з запрашэннем спікераў і гасцей, часам нават вельмі крытычных да сённяшняга дэмакратычнага руху, з данясеннем актуальнай павесткі і найбольш вострых пытанняў стратэгічнага развіцця для ўсёй беларускай супольнасці. Можа, канферэнцыя і не змяніла свет, але прынамсі спарадзіла шмат гарачых абмеркаванняў. Было зацверджана шмат пазіцый у фармаце рэзалюцый, прэзентавана новых карысных праектаў і наважана смелых планаў на будучыню. У адной з панэляў удзельнічаў спікер ад Прадстаўніцтва – Андрэй Лаўрухін. Ён акрэсліў комплекс мер, неабходны нам для узмацнення патэнцыялу адукацыйных праектаў, падтрымкі паўстання нацыянальнага ўніверсітэту і пераўтварэння беларускай адукацыйнай супольнасці ў міжнародна суб’ектную.

🔹 Пра акцыю да Дня Годнасці ў цэнтры Варшавы:
Як частка аргкамітэта па правядзенні акцыі 9 жніўня мы б хацелі падзякаваць усім нашым партнёрам, найперш уладам Варшавы за салідарнасць і падтрымку – падсвятленне будынку Палаца навукі і культуры ў колеры нашага сцяга і абвесткі ў грамадскім транспарце да акцыі. Таксама тым нашым калегам з дэмакратычных сіл і грамадзянскай супольнасці, хто дапамог з арганізацыяй і правядзеннем самой акцыі. Таксама тым беларусам, якія падтрымалі нас сваім прыходам і данатамі праз платформу для збораў. Гэта адбылося толькі дзякуючы нашай сумеснай працы і ўзаемнай падтрымцы. Мы не толькі нагадалі сабе пра сімвалічны сэнс 9 жніўня і паслухалі яркія прамовы палітыкаў і грамадскіх дзеячоў, уключна з сяброўскіх краін-партнёраў, але і атрымалі незабыўныя ўражанні ад культурнай праграмы. Яна прагучала не толькі для беларусаў, але жыхароў Варшавы і турыстаў.

Павел Баркоўскі
Прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні

Прадстаўніцтва Аб'яднанага Пераходнага Кабінета па нацыянальным адраджэнні распрацавала чатыры стратэгічныя дакументы, прысвечаныя мове, культуры, адукацыі і інфармацыйнай палітыцы.

За кожным з іх — месяцы даследаванняў, аналізу, працы з экспертамі і выпрацоўкі практычных рэкамендацый. Дакументы не толькі апісваюць актуальныя выклікі, але і прапануюць магчымыя сцэнарыі развіцця і крокі, якія ўжо сёння могуць зрабіць дэмакратычныя сілы, грамадзянская супольнасць і міжнародныя партнёры.

Пра тое, чаму гэтыя дакументы важныя, расказваюць аўтары.

Павел Баркоўскі, Прадстаўнік АПК па нацыянальным адраджэнні:
«Мы так даўно звыкліся з тым, што з беларускай мовай у Беларусі ўсё кепска, што ўжо нават не заўважаем, наколькі. А што, калі мова можа знікнуць цягам бліжэйшых пакаленняў? Без нашых аб'яднаных высілкаў яна можа быць вырачаная на смерць, а следам за ёй — і сама нацыя. Мы аналізуем тэндэнцыі, разглядаем магчымыя сцэнарыі і прапануем рэкамендацыі, што яшчэ можна зрабіць. Бо беларуская мова — гэта наша супольная справа».

Ірэна Кацяловіч, намесніца Прадстаўніка па нацыянальным адраджэнні ў пытаннях культуры:
«Часта кажуць, што мы не маем улады над сітуацыяй у Беларусі. Я прапаную паглядзець на гэта інакш: культура — адзін з нямногіх інструментаў, праз якія мы ўсё яшчэ можам уплываць на будучыню краіны».

Андрэй Лаўрухін, намеснік Прадстаўніка па нацыянальным адраджэнні ў пытаннях адукацыі і навукі:
«Беларуская адукацыя і навука ўнутры краіны і за яе межамі стаяць перад беспрэцэдэнтнымі выклікамі, якія ставяць пад пытанне будучыню новых пакаленняў Беларусі. Ад таго, як мы адкажам на гэтыя выклікі сёння, залежыць далейшы лёс усіх нас».

Ксенія, спецыялістка па інфармацыі і стратэгічнай камунікацыі:
«Як прасоўваць і захоўваць беларускасць, калі ўнутры краіны ўсё беларускае знаходзіцца пад забаронамі і рэпрэсіямі, а за яе межамі нацыянальная ідэнтычнасць часта адыходзіць на другі план? Мы абмяркуем, якая камунікацыя сапраўды працуе, а што ўспрымаецца як прымус. Хто адказвае за захаванне беларускай нацыі? І як у гэтым могуць дапамагчы стратэгічныя камунікацыі?»

Прэзентацыя дакументаў адбудзецца падчас спецыяльнага мерапрыемства «Мова, культура, адукацыя і медыя: нябачны фронт за Беларусь» у межах Канферэнцыі «Новая Беларусь».

📍 Варшава, Канферэнцыя «Новая Беларусь»
📅 7 жніўня, 11:00–12:30

Запрашаем далучыцца!

Мерапрыемства адкрытае для ўсіх ахвотных. Для ўдзелу неабходна папярэдняя рэгістрацыя, паколькі колькасць месцаў абмежаваная.

Рэгістрацыя па спасылцы: ТУТ

З нагоды гадавіны 9 жніўня і напярэдадні Канферэнцыі "Новая Беларусь" Офіс Святланы Ціханоўскай запусціў платформу з акцыямі да адметных штогадовых беларускіх дат: 9 жніўня, Дзень Волі, Чарнобыльскі шлях, Ноч расстраляных паэтаў, Дзень салідарнасці з палітвязнямі.

Карыстацца мапай вельмі проста: знайдзіце свой горад — і адразу ўбачыце, дзе і калі пройдуць беларускія імпрэзы. А калі вы самі ладзіце падзеі, іх можна лёгка дадаць праз спецыяльную кнопку на сайце: https://salidarnasc.space

9 жніўня ў Варшаве адзначаць Дзень Годнасці.

Шэсць гадоў таму Беларусь перажыла падзеі, якія змянілі яе гісторыю. Дзень Годнасці — гэта магчымасць сабрацца разам, успомніць жнівень 2020 года і падтрымаць тых, хто працягвае змагацца за свабоду Беларусі.

У праграме — выступы Святланы Ціханоўскай, Паўла Латушкі, Паўла Севярынца, Паліны Шарэнды-Панасюк ды іншых прадстаўнікоў беларускіх дэмакратычных сіл, а таксама замежных дзеячаў.

Таксама на сцэне:
🎶 Вольны Хор
🎶 Kriwi
🎶 Аляксей Шкурапацкі
🔥 Javaryna Fire Show.

✔️ Падтрымаць правядзенне Дня Годнасці можна праз збор на BySol.

Далучайцеся да івэнту! Бо салідарнасць, свабода і годнасць — гэта тое, што нас аб’ядноўвае.

📅 9 жніўня
🕕 18:00
📍 Помнік Мікалаю Каперніку, Варшава

Жыве Беларусь! 🤍❤️🤍

Хто мы без сваёй мовы, культуры і памяці?

Беларуская мова, культура, адукацыя і медыя — гэта не проста сферы грамадскага жыцця. Гэта аснова існавання беларускай нацыі. І сёння яна пад пагрозай.

Як не страціць сваю ідэнтычнасць? Якія рашэнні патрэбныя ўжо цяпер? Пра гэта — на сайд-івэнце «Мова, культура, адукацыя і медыя: нябачны фронт за Беларусь», які адбудзецца ў межах канферэнцыі «Новая Беларусь».

Будуць прэзентаваныя policy papers па чатырох ключавых напрамках:
▪️ мова
▪️ адукацыя і навука
▪️ культура
▪️ інфармацыйна-камунікацыйная палітыка

🎤 Выступоўцы: Павел Баркоўскі, Ірэна Кацяловіч, Андрэй Лаўрухін, Ксенія.

📅 7 жніўня | 🕚 11:00–12:30
📍 Варшава (канферэнцыя «Новая Беларусь»)

Удзел бясплатны, але патрабуецца папярэдняя рэгістрацыя: https://surl.lt/bwdxnc

27 ліпеня — дзень прыняцця Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце Беларусі

Гэта дата, якая стала адной з ключавых вех на шляху да беларускай незалежнасці.

Кіраўніца Аб’яднанага Пераходнага Кабінета Святлана Ціханоўская адзначыла, што для многіх гэта можа здавацца проста гістарычнай датай, але насамрэч за ёй стаяць людзі, якія хацелі, каб Беларусь сама вырашала свой лёс, мела ўласныя законы, палітыку і будучыню.
«Пасля Чарнобыля, пасля адкрыцця праўды пра Курапаты, пасля рухаў за свабоду ў суседніх краінах усё больш беларусы адчувалі: мы маем права быць асобнай краінай».

Прадстаўнік Аб’яднанага Пераходнага Кабінета па нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі звярнуў увагу, што ў беларускай гісторыі ёсць некалькі дат, якія могуць прэтэндаваць на статус Дня Незалежнасці. Гэта і 25 сакавіка — Дзень Волі, калі была абвешчана Беларуская Народная Рэспубліка, і 25 жніўня 1991 года, калі Дэкларацыя аб суверэнітэце атрымала статус канстытуцыйнага закона.

На думку Паўла Баркоўскага, менавіта 27 ліпеня найбольш абгрунтавана можна лічыць сапраўдным Днём Незалежнасці Беларусі.
«Але ўсё ж менавіта дата 27 ліпеня — дзень падпісання Дэкларацыі аб суверэнітэце Беларусі ў 1990 годзе — мае найбольшае права лічыцца сапраўдным днём Незалежнасці, калі Беларусь не толькі дэ юрэ, але ўжо і дэ факта змагла атрымаць права на самастойнае дзяржаўнае існаванне».

Барацьба за незалежнасць Беларусі не скончылася ў 1991 годзе. Сёння беларусы працягваюць адстойваць сваю свабоду, дэмакратыю і права жыць у незалежнай краіне. Але свабоду нельга навечна схаваць за кратамі. Беларусь жыве! І будзе жыць незалежнай!

Чым займаецца Інстытут беларускае мовы? 📚💻🌍

Інстытут стварае інфраструктуру, якая дапамагае беларускай мове развівацца і быць практычным інструментам у адукацыі, даследаваннях, культуры і публічнай камунікацыі.

Сярод нашых асноўных кірункаў — лінгвадыдактыка, корпусная лінгвістыка, беларусазнаўства, тэрміналогія і ўрбананімія, моўнае кансультаванне, а таксама навуковае і міжнароднае супрацоўніцтва.

У першай частцы расказваем пра некаторыя з праектаў і кірункаў, над якімі Інстытут працуе сёння.

🔗 Корпус беларускіх тэкстаў: noske.bielkorpus.com

Павел Баркоўскі: “У Беларусі квітнее “духоўны Чарнобыль”.

Роўна 40 год таму адбылася адна з найбольш трагічных старонак беларускай гісторыі. Чарнобыльская атамная станцыя ў суседняй Украіне выбухнула і справакавала адну з найгоршых тэхнагенных катастроф чалавецтва. Гэта стала для беларусаў сведчаннем важнасці руплівага стаўлення да развіцця тэхналогій і прыкладам таго, як цынічная палітыка і хлусня дзяржавы можа адбіцца на здароўі і жыццях людзей. Спробы схаваць рэальнасць і паменшыць маштаб катастрофы вялі да неапраўданых чалавечых ахвяр. Іх наступствы мы адчуваем да сёння.

З падобным стаўленнем беларусы сутыкнуліся і ў нядаўняй гісторыі, калі ўлады ігнаравалі маштаб кавіднай эпідэміі, заніжалі колькасць ахвяр і правакавалі новыя заражэнні і смерці.

Гэтыя выпадкі яднае тое, што любая недэмакратычная сістэма застаецца непразрыстай і карумпаванай, калі гаворка заходзіць пра бяспеку людзей. Толькі дзяржава, урад якой фармуецца на аснове грамадзянскага волевыяўлення, насамрэч нясе адказнасць перад выбаршчыкамі за вынікі сваіх рашэнняў.

У Беларусі сёння сфера атамнай энергетыкі таксама застаецца непразрыстай. Пры будаўніцтве і эксплуатацыі АЭС у Астраўцы не дапускаюць незалежных экспертаў і не ўлічваюць меркаванне грамадства. Гэта можа здавацца далёкім, але мы расплачваемся за гэта анкалагічнымі захворваннямі, павышэннем дзіцячай смяротнасці і іншымі наступствамі.

У Беларусі таксама квітнее “духоўны Чарнобыль”: разбурэнне паняццяў справядлівасці і маралі, што вядзе да знікнення беларускай ідэнтычнасці.

Беларусы маюць права на годнае жыццё і кантроль дзяржавы ў тым, наколькі яна дбае пра грамадскі інтарэс і гатовая несці адказнасць за свае рашэнні!

📅 Роўна праз тыдзень — 30 красавіка — заканчваецца тэрмін падачы самых папулярных падатковых дэкларацый: PIT-28, PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38 і PIT-39.
І праз іх таксама можна падтрымаць беларускія арганізацыі за мяжой.

✨ Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні прапануе базу ініцыятываў у Польшчы, Літве, Эстоніі і Італіі, якім можна пералічыць частку свайго падатку.

Там ёсць культурныя праекты, сацыяльныя і праваабарончыя ініцыятывы, медыя і незалежныя платформы — усе тыя, каму нашыя ўнёскі сапраўды дапамагаюць працягваць сваю працу.

Падаць PIT можна кругласутачна праз:
➡️ Twój e-PIT
➡️ дадатак e-Urząd Skarbowy

Кожны ваш адсотак мае значэнне ✨

https://revivalbelarus.org/wp-content/uploads/2026/03/padatak_arhanizacyi.pdf

Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні запусціла афіцыйны сайт.

Цяпер уся ключавая інфармацыя пра дзейнасць, праекты і ўзнагароды – у адным месцы: https://revivalbelarus.org/

На сайце можна знайсці:
• навіны і ініцыятывы;
• дзейнасць у кірунках мандату Прадстаўніцтва: у культуры, адукацыі і навуцы, гістарычнай памяці, моўнай і інфармацыйнай палітыках;
• стратэгічныя і актуальныя дакументы;
• імёны беларускіх і замежных дзеячаў, узнагароджаных медалямі АПК.

Тут можна быць не толькі чытачом, але і ўдзельнікам культурніцкіх рухаў. Напрыклад, вы можаце:
✔️прапаноўваць кандыдатуры асобаў на ўзнагароджанне;
✔️ далучацца да ініцыятываў;
✔️ дзяліцца ідэямі для праектаў і супрацы.

Таксама нагадваем, што за дзейнасцю Прадстаўніцтва можна сачыць у сацсетках: Instagram, Facebook, LinkedIn, Telegram.

📩 Для супрацы: [email protected]
📩 Для медыяў: [email protected]

“Мы можам размаўляць пра будучыню без перакладчыкаў” — беларускія і ўкраінскія эксперты ў Кіеве пачалі працу над супольнай стратэгічнай камунікацыяй. Падзея адбылася ва ўкраінскім Інстытуце нацыянальнай стойкасці і бяспекі. Гэтая ўстанова разам з Прадстаўніцтвам у нацыянальным адраджэнні і Місіяй дэмакратычных сіл Беларусі ў Кіеве выступіла суарганізатарам мерапрыемства. У выніку былі распрацаваныя наратывы, якія лягуць у аснову стратэгічнай камунікацыі.

У сустрэчы прынялі ўдзел больш за 20 экспертаў, сярод іх — Павел Баркоўскі і Ірэна Кацяловіч ад імя , кіраўніца Місіі беларускіх дэмакратычных сіл у Кіеве Святлана Шаціліна, сацыёлаг і кансультант https://t.me/tsikhanouskaya Генадзь Коршунаў, галоўная рэдактарка https://t.me/mediaIQBelarus Надзея Белахвосцік, спецыялістка ў тэмах дэкаланізацыі і ідэнтычнасці Аліна Герашчанка ды іншыя.

Украінскі бок прадстаўлялі дырэктарка https://inrs.net.ua/ Рэна Маруцян, палітычны аналітык Яраслаў Чарнагор, дыпламат і былы амбсадар Украіны ў Беларусі Ігар Кізім, культуралагіня Наталля Крівда, медыяэксперт і дырэктар Інстытута франціра Яўген Глебавіцкі, палітолаг і журналіст Яўген Магда, сацыёлаг Дзмітрый Грамакоў ды іншыя.

“Камунікацыя з украінцамі захоўвалася ад пачатку поўнамаштабнай вайны, абодва бакі разумеюць, як важнай будзе супраца Беларусі і Украіны ў будучыні, але відавочна, камунікацыя становіцца ўсё больш канструктыўнай і прадуктыўнай”, — адзначыў прадстаўнік у нацыянальным адраджэнні Павел Баркоўскі. Ён дадаў, што стратэгічная сесія ў Кіеве — толькі пачатак шырокай супрацы.

Алег Магалецкі: працэс дэканалізацыі расійскай імперыі не завершаны

Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні дзеліцца асноўнымі тэзісамі заснавальніка Free Nations PostRussia Forum Алега Магалецкага, якія ён агучыў падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».

Алег Магалецкі адзначае, што працэс дэканалізацыі расійскай імперыі, які пачаўся ў 1917 годзе і працягнуўся пасля распаду СССР у 1991 годзе, дагэтуль не завершаны.

Галоўныя тэзісы з выступу чытайце ў картках.

Андрэй Лаўрухін пра каланіяльнасць пасля 1991 года

Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні дзеліцца асноўнымі тэзісамі выступу адказнага за навуку і адукацыю ў Прадстаўніцтве Андрэя Лаўрухіна падчас семінара ў Вільнюсе «Беларусь і краіны былога Савецкага Саюза на шляху пазбаўлення каланіяльнай спадчыны».

Лаўрухін аналізуе каланіяльнасць і праблему сама-каланіялізацыі беларускай акадэмічнай супольнасці расійскім навукова-асветніцкім дыскурсам.

Ён тлумачыць ключавыя паняцці — каланіялізм, каланіяльнасць, дэкаланізацыю і дэкаланіялізацыю — і паказвае, чаму распад СССР і атрыманне незалежнасці не азначалі рэальнай дэкаланізацыі Беларусі.

Паводле даследчыка, савецкі досвед застаўся дамінуючым у беларускай універсітэцкай культуры, а арыентацыя на расійскую акадэмічную прастору працягвае вызначаць мову, стандарты і гарызонт магчымых рэформаў.

Лаўрухін таксама ставіць шэраг пытанняў пра магчымыя сцэнары дэкаланіялізацыі Беларусі — і пра тое, ці можа існаваць уласны, трэці шлях.

Гартайце карткі.

Абноўленая база беларускіх арганізацый, якім можна пералічыць частку падатку, ужо даступна

Прадстаўніцтва па нацыянальным адраджэнні абнавіла базу беларускіх арганізацый і ініцыятываў у Польшчы, Літве, Эстоніі і Італіі. Сярод іх культурныя, сацыяльныя, праваабарончыя праекты, медыя і незалежныя платформы.

Гартайце файл да канца, каб пабачыць новыя арганізацыі.

Падтрымлівайце ініцыятывы, якія вам сапраўды важныя, бо нават невялікая падтрымка мае значэнне.