Islom.uz

#Силаи_раҳм

Очни тўйдириш мағфиратни вожиб қилувчи амаллардан экани

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم أَنَّهُ قَالَ: «مِنْ مُوجِبَاتِ الْمَغْفِرَةِ إِطْعَامُ الْمُسْلِمِ الثَّغْبَانَ» أَيِ الْجَائِعَ.

Муҳаммад ибн Мункадирдан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:

«Мағфиратни вожиб қиладиган нарсалардан бири мусулмоннинг оч кишига таом беришидир», дедилар».

Шарҳ: Мўмин-мусулмон киши очларга таом бериб, уларнинг қорнини тўйдирса, унинг мағфират қилиниши вожиб бўлиб, гуноҳларининг кечирилиши ҳақиқатга айланиб қолар экан. Шунинг учун таом бераётганда айнан қорни очларни излаб, топиб, таом берилса, ниҳоятда яхши бўлади.

🕋 @islomuz

#Ҳикматлар

Ҳар бир тақдирда ҳикмат бор

Хотиржам бўлинг, сиз омонликдасиз. Сизнинг тақдирингиз юксак ҳикмат, битмас-туганмас лутф ва чексиз меҳрибонлик билан битилган. Ҳаётда бошингиздан кечираётган барча синовларингиз зоҳиран аламли ва оғриқли туюлса-да, аслида ўз бағрида муҳаббат ва раҳматни яширган. Эҳтимол, ҳозирги лаҳзада бошингиздан ўтаётган бу кунлар сизга жуда кўп яхшиликлар олиб келаётгани ҳақиқатини англаб етмассиз. Лекин вақт ўтиб, буни албатта тушунасиз. Ўшанда Аллоҳ таол сизга ато қилган неъматлари учун ҳам, сизни асраб, ман этган нарсалари учун ҳам Унга шукроналар айтасиз...

🕋 @islomuz

«Энг осон шарҳ» китобининг тақдимотига марҳабо

Устоз Одинахон Муҳаммад Содиқ томонидан таржима қилиниб, нашрга тайёрланган «Энг осон шарҳ» китобининг тақдимоти бўлиб ўтади.

Тадбирда устоз Исҳоқжон домла Бегматов ва Қудратуллоҳ домла Сидиқметов меҳмон бўладилар.

Тақдимот «Hilol-Nashr» нашриётининг мажлислар залида 17 октябрь шанба куни соат 14:00 да бошланади.

Марҳамат, китоб тақдимотига ташриф буюринг!

@islomu

Islom — ilm-ma'rifatga chaqiruvchi din

Ustoz Ismoil Muhammad Sodiq

🕋 @islomuz

#Ҳикматлар

Тағофул — беғубор қалблар санъати

Муносабатлар бардавом бўлиши учун (баъзи нарсаларни) кўрмаганликка олиш - тағофул шундай бир санъатдирки, уни фақатгина пок ва беғубор қалб эгаларигина мукаммал уддалай оладилар.

🕋 @islomuz

#Жума

Жума намози фарз бўлган кишилар

عَنْ حَفْصَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم قَالَ: عَلَى كُلِّ مُحْتَلِمٍ رَوَاحُ الْجُمُعَةِ، وَعَلَى كُلِّ مَنْ رَاحَ الْجُمُعَةَ الْغُسْلُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ.

Ҳафса розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:

«Ҳар бир эҳтилом бўлувчига Жумага бориш лозимдир. Ҳар бир Жумага борувчига ғусл лозимдир», дедилар».

Абу Довуд ва Насаий ривоят қилганлар.

Шарҳ: Демак, Жума намози ҳар бир балоғатга етган мусулмон эркакка фарздир.

Балоғатга етган мусулмон эркак узрсиз Жума намозини тарк қилса, гуноҳкор бўлади.

Жумага борувчи ҳар бир киши ғусл қилиб бориши лозим. Чунки кўпчилик жамланадиган, бирга ваъз-насиҳат эшитиб, намоз ўқийдиган жойга ҳамма ғусл қилиб, покланиб бормаса, турли ҳидлар тарқаб, нохуш ҳолат юзага келади.

Шу боисдан бу ҳадиси шарифни ҳаётимизга жорий қилиб, барчамиз ҳар Жума намозига ғусл қилиб боришимиз лозим.

🔗 Тўлиқ ўқиш

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2022 йил 14 сентябрдаги 03-07 / 7030-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Ҳикматлар

Шаҳватни тарк қилиш

Фузайл ибн Иёз роҳимаҳуллоҳ: «Ер юзида шаҳватни тарк қилишдан қийин нарса йўқ», дедилар.

«Ҳилятул авлиё» асаридан.

🕋 @islomuz

#Кун_дуоси

Ёш боланинг танглайини кўтараётганда айтиладиган дуо

رَوَينَا بِالإِسْنَادِ الصَّحِيحِ فِي «سُنَنِ أَبِي دَاوُودَ» عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ: (كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى بِالصِّبْيَانِ فَيَدْعُو لَهُمْ وَيُحَنِّكُهُمْ)، وَفِي رِوَايَةٍ: (فَيَدْعُو لَهُمْ بِالْبَرَكَةِ) [د 5106].

Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳузурларига ёш гўдак олиб келинса, унга дуо қилиб, танглайини кўтариб қўярдилар.

Абу Довуд ривояти.

Бошқа бир ривоятда «Уларга барака тилаб дуо қилардилар», дейилган.

وَرَوَينَا فِي «صَحِيْحَيِ: «البُخَارِيِّ» وَ«مُسْلِمٍ» عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَتْ: (حَمَلْتُ بِعَبْدِ اللهِ بْنِ الزُّبَيْرِ بِمَكَّةَ، فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَنَزَلْتُ قُبَاءً، فَوَلَدْتُ بِقُبَاءٍ، ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَوَضَعَهُ فِي حَجْرِهِ، ثُمَّ دَعَا بِتَمْرَةٍ فَمَضَغَهَا، ثُمَّ تَفَلَ فِي فِيهِ، فَكَانَ أَوَّلَ شَيْءٍ دَخَلَ جَوْفَهُ رِيقُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ثُمَّ حَنَّكَهُ بِالتَّمْرَةِ، ثُمَّ دَعَا لَهُ فَبَرَّكَ عَلَيْهِ) [خ 3909، م 2146/25].

Асмо бинти Абу Бакр розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «Абдуллоҳ ибн Зубайрга Маккада ҳомиладор бўлиб, Мадинага келгач, Қубога тушиб, ўша ерда туғдим.

Сўнгра уни Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга олиб келиб, қучоқларига қўйдим. У зот бир хурмо опкелтириб, уни чайнадилар, кейин оғзига туфлаб қўйдилар. Унинг ичига илк кирган нарса Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг тупуклари бўлди. Кейин хурмо билан танглайини кўтардилар. Кейин ҳаққига дуо қилдилар, барака тиладилар».

Имом Бухорий ва Муслим ривояти.

🔗 Тўлиқ ўқиш

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2290-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Одоб

Қилганига яраша жавоб қайтарган силаи раҳм қилувчи эмас

عَنِ الْأَعْمَشِ وَالْحَسَنِ بْنِ عَمْرٍو وَفِطْرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم قَالَ: «لَيْسَ الْوَاصِلُ بِالْمُكَافِئِ، وَلَكِنِ الْوَاصِلُ الَّذِي إِذَا قُطِعَتْ رَحِمُهُ وَصَلَهَا».

Аъмаш, Ҳасан ибн Амр ва Фитрдан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Қилганига яраша жавоб қайтарган силаи раҳм қилувчи эмас. Силаи раҳм қилувчи – бу қариндошлари алоқани узганида уни боғлаган кишидир», дедилар».

Шарҳ: Яъни бошқалар ундан қариндошлик алоқасини узса ҳам, у силаи раҳм қилаверади. «Сиздан угина, биздан бугина» деган ниятда бўлса, «У қилса, мен ҳам қиламан» деса, мукофот учун қилган бўларди. Бундай одам силаи раҳм қилган ҳисобланмайди.

Қариндоши ёмонлик қилса ҳам силаи раҳм қилаверган одам ҳақиқий силаи раҳм қилувчи бўлади. Бу ерда жуда катта гап бор. Ҳозирги кунда қариндошлик алоқаларининг бузилишига кўпинча ана шу омил, яъни «У қилса, мен ҳам қиламан, у қилмаса, мен ҳам қилмайман», деган тушунча сабаб бўлмоқда.

Лекин ушбу ҳадиси шарифга амал қилинса, «Майли, бошқалар қилмаса қилмасин, лекин бу менинг бурчим, қилавераман», деб силаи раҳмни давом эттираверса, бир-икки марталик ҳаракатдан кейин нариги тараф ҳам «Бу қиляпти, мен ҳам қилмасам, уят бўлади» деб, алоқалар икки томондан ҳам йўлга қўйилади.

Мусулмонлик бурчини англаб етган киши бу ишни аввалроқ қилишга уринади. Натижада ҳеч қачон қариндошлик, дўстлик, биродарлик алоқалари узилмайди.

Ушбу ҳадисдан олинадиган фойдалар:

1. Қариндошлик алоқаси фойда кўзланган муносабат эмас, балки ҳақиқий инсоний алоқа экани.
2. Қариндошлар алоқани узганда ҳам, мўмин-мусулмон киши силаи раҳмни узмаслиги лозимлиги.

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 4380-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Ислом_адабиёти

Юсуфбек ҳожининг мартабаси

Абдулла Қодирийнинг «Ўткан кунлар» романидаги Юсуфбек ҳожи айнан ҳожилиги эътибори билан юксак бир мартабага чиқиб олган қаҳрамондир. Бу инсон маиший ва ижтимоий жиҳатдан ақл-заковати, фаҳм-фаросати, гўзал одоби, муомала-муносабати, қўйингки, барча-барча фазилатлари билан бошқалардан ажралиб туради. Бу нурюзли сиймо талъатидан таралган ёғду бутун роман борлиғига ойдинлик бағишлайди.

Ҳожилик сифати Юсуфбек ибн Мусобекнинг дин арконларини тўкис адо этгувчи ҳалол-покиза бир инсон эканини англатади. У умрининг баҳори ўтиб, шоми яқинлигини, ҳисоб-китоб фурсати келишини юрак-юракдан ҳис қилади. Шу боис Юсуфбек ҳожининг фарзанди ўйида: «Парвардигор, кексайган кунларимда доғини кўрсатма», деган муножотлари ўта табиий эшитилади. Шунингдек, солиқ йиғиш масаласида эгнига кимхоб чопон ёпилган Ҳожи халққа қилинаётган жабр-зулмни кўриб, қонхўрлик ва зулмга рози эмаслигини: «Мен қонхўрлик учун Худонинг фарз қилған ҳажини адо қилмадим: олдимда ўғлим бор, менда бошқаларнинг ўғлини даррага ётқизиш чоғида кўндаланг келадиган виждон бор, дин бор, диёнат бор», деган гаплари орқали ифодалайди. Комил инсон қиёфасидаги бу қаҳрамон халққа ҳам, ўз эътиқодига ҳам хиёнат этишни истамайди. Зеро, «халқ Юсуфбек ҳожидан бир зарра ёмонлик ёки бўлмағур бир кенгаш эшитмаган...». Душманлар ҳам унинг айнан мансаб борасида «ниҳоятда таъмасиз» эканини, «халқ манфаатини кузаткувчи бир одам экан»лигини эътироф этади.

🔗 Тўлиқ ўқиш

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2026 йил 14 майдаги 03/07/4229-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Мўминларга_эслатма

Гуноҳда таскин йўқ, у оловдир

Мавлоно Ашраф Али Таҳановий қуддиса сиррух дейдилар: «Кейин тавба қилиб оламан, деб гуноҳга қўл уриш шайтоннинг ҳийласидир. Чунки, у шахс бир марта тавба умидида гуноҳ қилса, осонликча у гуноҳни тарк этолмайди. Чунки шу пайтгача унда гуноҳ қилишга журъат йўқ эди. Қачонки, бир марта гуноҳ қилиб олса, энди унда журъат пайдо бўлади. Журъат пайдо бўлса, ўша гуноҳни қилиш хоҳиши янада кўпаяди. Гунохнинг хусусияти шуки, у инсонга ҳеч қачон таскин бермайди, яна-яна «чанқатаверади». Бир марта гуноҳ қилгандан кейин ундан буткул узилиш жуда қийин иш. Гуноҳ худди қичима касалига ўхшайди, қичийди, қашлайверасиз, роҳат оласиз, лекин дард пасаймайди, қашиган сари қашигингиз келаверади. Гуноҳ ҳам шундай. Уни бир қилиб ўргангандан кейин нафс яна қилгиси келади. Гунох гуноҳга уланади. Қалб гуноҳлар олови ичида қолади. Бир марта гуноҳ қилиб, кейин чин дилдан тавба қилиб покланиб оламан, деб ўйлаш шайтоннинг васвасасидир. Унга мубтало бўлган инсонга тавба қилиш насиб этиши қийин».

🔗 Тўлиқ ўқиш

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2022 йил 4 апрелдаги 02-07/ 2234-рақамли ва 2023 йил 23 мартдаги 03-07/1912-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Кун_дуоси

Туғилган боланинг қулоғига азон айтиш

رَوَينَا فِي «سُنَنِ أَبِي دَاوُودَ» وَ«التِّرْمِذِيِّ» وَغَيْرِهِمَا عَنْ أَبِي رَافِعٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ - مَوْلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: (رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذَّنَ فِي أُذُنِ الحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ - حِيْنَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ - بِالصَّلَاةِ) رَضِيَ اللهُ عَنْهُمْ، قَالَ التِّرْمِذِيُّ: حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ [د 5105، ت 1514].
قَالَ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا: يُسْتَحَبُّ أَنْ يُؤَذِّنَ فيِ أُذُنِهِ اليُمْنَى وَيُقِيمَ الصَّلَاةَ فِي أُذُنِهِ الْيُسْرَى.

Абу Рофеъ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Фотима Ҳасан ибн Алийни туққанида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам унинг қулоғига намознинг азонини айтганларини кўрганман».

Абу Довуд ва Термизийлар ривояти. Термизий буни ҳасан, саҳиҳ ҳадис деб айтганлар.

Уламолар: «Боланинг ўнг қулоғига азон ва чап қулоғига иқомат (такбир) айтиш маҳбуб амалдир», деганлар.

وَقَدْ رَوَينَا فِي «كِتَابِ ابْنِ السُّنِّيِّ» عَنِ الحُسَينِ بْنِ عَلِيٍّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ وُلِدَ لَهُ مَوْلُودٌ فَأَذَّنَ فِي أُذُنِهِ اليُمْنَى، وَأَقَامَ فِي أُذُنِهِ اليُسْرَى.. لَمْ تَضُرَّهُ أُمُّ الصِّبْيَانِ»[1] [سني 623 وانظر الملحق].

Ҳусайн ибн Алий розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади:

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Бирор бола туғилганида ўнг қулоғига азон ва чап қулоғига иқомат (такбир) айтилса, (жинларга эргашувчи умму сибён) жодугар зарар бера олмайди», дедилар.

Ибн Сунний ривояти.

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2290-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Уламолар

Шайх Али Шабромаллисий

«Шайх Али Шабромаллисий муҳаққиқларнинг сўнггиси, Аллоҳ таолонинг валийси, нақлий илмлар муҳаррири, ўз замонасининг алломасидир».

Шайх Абдулфаттоҳ Саййид Ажамий

Тўлиқ исми ва туғилган йили

Али ибн Али Шабромаллисий Шофеъий Қоҳирий ҳижрий 1008, милодий 1599 йили Мисрнинг Ғарбия вилоятидаги Шабромаллис минтақасида таваллуд топган (айрим манбаларда ҳижрий 997 йил дейилган). Куняси Абу Зиё, кўпроқ Али Шабромаллисий номи билан танилган.

Синов

Шайх Али Шабромаллисий ёшлигида касал бўлиб, шундан сўнг кўзи кўрмай қолган. Ўзи «Мен фақат қизил рангни биламан, чунки болалигимда кўзим кўрмай қолишидан олдин қизил кийимим бор эди», деган.

🔗 Тўлиқ ўқиш

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2025 йил 11 июндаги 03-07/3368-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Саҳобалар_ҳаёти

Ҳазрати Алининг зикрлари

Ҳазрати Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳудек зот зокирларнинг имомларидан бўлишларига ҳеч қандай шубҳа йўқ. Ҳозирги кунимизгача дунёда кенг тарқалган тариқатлардан Қодирийя ва Рифоъийя тариқатлари силсиласи айнан ҳазрати Али ибн Абу Толиб розияллоҳу анҳудан бошланиши ҳам бежиз эмас.

Албатта, зикрнинг асли саҳобаи киромларда бўлган. Али ибн Абу Толиб каррамаллоҳу важҳаҳу бу маънода уларнинг ичида энг машҳурларидан бири бўлганлар. Шунинг учун ҳам кейин пайдо бўлган тариқатлар у кишини Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламдан зикрни етказган имом деб тан олганлар.

🔗 Тўлиқ ўқиш

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2290-сонли хулосаси

🕋 @islomuz

#Ислом

Анбиёларга эргашганлар

Ислом барча анбиёлар ва уларга эргашганларнинг динидир.

Аллоҳ таоло шундай марҳамат қилади: «Албатта, Аллоҳнинг ҳузуридаги дин Исломдир» (Оли Имрон сураси, 19-оят).

Нуҳ алайҳиссалом: «Бас, агар юз ўгирсангиз, сизлардан ҳеч қандай ажр сўраганим йўқ. Менинг ажрим фақатгина Аллоҳнинг зиммасидадир. Ва мусулмонлардан бўлишга амр қилинганман»(Юнус сураси, 72-оят).

Иброҳим алайҳиссалом: «Иброҳим яҳудий ҳам, насроний ҳам бўлмаган эди. Лекин ҳаниф мусулмон эди. Ва мушриклардан ҳам бўлмаган эди» (Оли Имрон сураси, 67-оят).

🔗 https://islom.uz/maqola/25834

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2026 йил 24 июндаги 03-07/5164-сонли хулосаси

🕋

#Нуқтаи_назар

Тарихдаги шахсларнинг энг буюги

«Агар биз тарихдаги шахсларнинг буюклигини уларнинг инсониятга кўрсатган таъсирининг кўлами билан ўлчайдиган бўлсак, Пайғамбар Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам тарихнинг энг буюк шахсларидан биридир. У ўз зиммасига жоҳилият ва иссиқ саҳро ичида тарқоқ яшаётган мутаассиб қабилаларни бирлаштириш ва уларни юксалтириш вазифасини олди ва буни мукаммал даражада уддалади.У қисқа фурсат ичида нафақат янги диний ақидани, балки асрлар давомида яшаб келаётган маданият ва сиёсий тизимни буткул ўзгартирган кучли ижтимоий низомни барпо этди. Инсоният тарихида диний, сиёсий ва маънавий раҳбарликни худди Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васалламдек ўз вужудида мукаммал бирлаштира олган ва бутун бир дунёнинг ривожланиш йўналишини ўзгартириб юборган иккинчи бир шахсни топиш қийин».

Уилл Дюрант,
америкалик тарихчи ва файласуф.

🕋

Ahdga vafo qilish

Ustoz Ismoil Muhammad Sodiq

🕋

#Уламолар

Абулбақо Укбарий қалби юмшоқ аллома

Тўлиқ исми ва таваллуди

Абдуллоҳ ибн Ҳусайн Абулбақо Бағдодий Укбарий Азжий Ҳанбалий ҳижрий 538, милодий 1143 йилда Бағдод яқинидаги Укбаро шаҳарчасида туғилган. Укбародан жуда кўплаб уламолар етишиб чиққан. Абдуллоҳ ибн Ҳусайн «Абулбақо», «Муҳибуддин» номлари билан машҳур бўлган.

Синов

Абулбақо Укбарий болалигида чечак касалига чалиниб, кўзи ожиз бўлиб қолган ва шу туфайли «Зарир» лақабини олган.

Илм йўли

Абулбақо Укбарий ўз замонасининг алломаларидан таълим олиб, фиқҳ, усулул-фиқҳ, фароиз ва араб тили фанларида етук олим бўлиб етишган. Ёшлигида Ибн Баттий номи билан машҳур Абулфатҳ Муҳаммад ибн Абдулбоқий, Абу Зуръа Тоҳир ибн Муҳаммад ибн Тоҳир Мақдисий, Абу Бакр Абдуллоҳ ибн Нақур ва бошқалардан ҳадис эшитган.

Адаб илмини Абдулкарим ибн Ассор ва Абулфараждан, фиқҳни шайх Абу Ҳакам Иброҳим ибн Динор Наҳовандийдан ўрганган, наҳв илмида ҳам моҳир бўлган.

Абулбақо Укбарий тақводор, қалби ниҳоятда юмшоқ, кўзи дарров ёшланадиган инсон эди.
Муҳибуддин ибн Нажжор айтади: «Абдуллоҳ ибн Ҳусайн нақл ва ҳикоя қиладиган нарсасида сиқо ва содуқ34, фазли кенг, комил сифатли, жуда кўп матнларни ёдлаган, ниҳоятда диндор, гўзал ахлоқли, тавозели инсон эди».

🔗 https://islom.uz/maqola/25832

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2025 йил 11 июндаги 03-07/3368-сонли хулосаси

🕋

#Мавлид

Ё Расулуллоҳ!

Эрурсиз барча оламларга раҳмат, ё Расулуллоҳ!
Эгибдур сизга бош аҳли рисолат, ё Расулуллоҳ!
Қудумингиз бериб Ийсо башорат, ё Расулуллоҳ!
Ёпилди Сиз билан боби нубувват, ё Расулуллоҳ!
Башар то рўзи маҳшар сизга уммат, ё Расулуллоҳ!
Келибдир наслингиз Одам Атодан пок фитратда,
Кимики сулбида сиз келдингиз, у иззу ҳурматда,
Қоринларким кўтармиш нурингиз, бори шарофатда,
Азалда руҳингиз Ҳақ қошида дўстликда, хуллатда,
Сизинг-ла топди Одам насли иззат, ё Расулуллоҳ!
Жаҳонга сиз етимлик доғи бирлан келган эрдингиз,
Она қорнидаёқ сиз отадан айрилган эрдингиз,
Гўдак кўз-ла падар қабрин кўрарга борган эрдингиз,
Ано бирлан кетиб, уйга аносиз қайтган эрдингиз,
Яратмиш сизда Ҳақ чексиз матонат, ё Расулуллоҳ!
Тушибдир сизга энг сўнгги Китоб, сўнгги пайғамбарсиз,
Набийлар қасрини бут айлагувчи ғишти акбарсиз,
Қўйиб бош саждага, йиғлаб, шафоатхоҳи маҳшарсиз,
Тутарсиз музтар уммат лабларига оби кавсар сиз,
Бу сувдан қайтарилгай аҳли бидъат, ё Расулуллоҳ!
Отингиз янграр Аллоҳ исми-ла минбар, минорлардан,
Буюкдир шаънингиз дунёдаги барча киборлардан,
Топиб эллар шарофат пойингиз босган ғуборлардан,
Нажот инсониятга келди сиз берган қарорлардан,
Оёғингизни ўпган топди ҳурмат, ё Расулуллоҳ!
Башардан бир вакил сиз сайр этибсиз икки оламни,
Топар икки жаҳон, бош эгса ким, бой бермайин дамни,
Кимики сизга душманлик қилибдир, истамиш ғамни,
Худо «таббат ядо» деб ҳукм қилмиш ундай одамни,
Топибсиз Арши Аълодан ҳимоят, ё Расулуллоҳ!
Имом бўлдингиз Исрода пайғамбарларга Ақсода,
Худо «мезбону», сиз «меҳмон» бўлибсиз Арши Аълода,
Малаклар тўшамиш сизга қанотин олий маъвода,
Келибдир сизга Жибрил «қоба қавсайни ав адно»да,
Пойингизга қўяр бош аҳли жаннат, ё Расулуллоҳ.
Гўзал ахлоқингизким айни Қуръони Карим ўлди,
Эрур Қуръон азим, бас, хулқингиз «хулқи азим» ўлди,
Ўзингиз пок, сўзингиз поку қалбингиз салим ўлди,
Ёнингизга келиб душман, ажаб, дўсти ҳамим ўлди,
Даво топди сизинг-ла барча иллат, ё Расулуллоҳ!
Сўзу ҳолу амал, тақрирингиз бизларга суннатдир,
Емак-ичмак, ўтирган-турганингиз бори ибратдир,
Худонинг амри биздан доимо сизга итоатдир,
Кўнгилда сизни севмоқнинг ўзи ҳам бир ибодатдир,
Ёмону яхшида сизга муҳаббат, ё Расулуллоҳ!
Гуноҳкор кўзларим кўрса, танир қош-кўзларингизни,‎
Гўзал қомат, муаттар жисму порлоқ юзларингизни,‎
Қулоқлар ўзгача тинглар эшитса сўзларингизни,‎
Нечукким ўрганибдир дил кеча-кундузларингизни,‎
«Набиййим», дейди тил, кўз кўрса «сурат», ё Расулуллоҳ!‎
Тушимда сизни кўрсам, розиман гар қайтмаса жоним,‎
Овозингиз эшитсам, сўнгра гунг бўлсам йўқ армоним,‎
Қўлингиз ушласам, майли, томирда қотса сўнг қоним,‎
Висолингиз учун қурбон муҳаббат бирла иймоним,‎
Бисотимда йўқ ўзга яхши қурбат, ё Расулуллоҳ!‎
Шафоатни дейибсиз умматимдан журм қилганга,‎
Гапирса жаннат аҳли не сабабли кирганин анга,‎
Шафоат-ла фахрлангум шаҳидлик бирла кирганга,‎
Гуноҳкор умматингиздан қилибдир шукр Роҳманга,‎
Нечукким сизга келтирдим шаҳодат, ё Расулуллоҳ!‎
Бугун бу осий уммат олдингизда кўп хижолатда,
Унутмиш суннатингиз, сийратингизни жаҳолатда,
Шу боис боши қолмиш юз балою зулму зулматда,
Қилур аҳд бўлгали бўлган каби даври саодатда,
Магар сиздан тиларлар бир шафоат, ё Расулуллоҳ!

«Ҳилол» журналининг 82-сонидан https://islom.uz/maqola/25831

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2026 йил 21 июлдаги 03/07/5860-сонли хулосаси

🕋

#Мавлид

Салавотнома

Пайғамбаримиз Муҳаммад мустафо соллаллоҳу алайҳи васаллам Ислом жамоатининг бош имомидирлар. Фазилатда у зот алайҳиссаломга тенг келувчи йўқ, ҳатто Қиёмат куни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бошқа набийларнинг шафоатчиси ҳам бўладилар. Ҳар бир мусулмон, албатта, Аллоҳ суйган бандалар қаторида, имомимиз – Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга яқинроқ ўринда, солиҳлар сафида бўлишни истайди. Бунинг учун эса ҳар бир мусулмон Аллоҳнинг Китобини кўп тиловат қилиши, шу билан биргаликда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга кўп салавот айтиши зарур.

Келинг, салавотнинг маъносини эслайлик: «Аллоҳумма солли аъла Муҳаммадин ва аъла оли Муҳаммад» – «Аллоҳим, Муҳаммад алайҳиссаломнинг, у кишининг оилаларининг мақомини, даражаларини кўтар», демакдир.

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади», дедилар» (Муслим ривояти).

🔗 https://islom.uz/maqola/25833

«Ҳилол» журналининг 82-сонидан олинди.

Дин ишлари бўйича қўмитанинг 2026 йил 21 июлдаги 03/07/5860-сонли хулосаси

🕋