Nurmuhammad Abduzoir | She’rlar

***

"Boraymi?”
“Bormaymi?"
— ikkilanasan,
Tabiiy,
ushbu qaror — hal qiluvchi-da.
Oʻylanma,
boʻlin-u,
kelmoqchi boʻlgan
Boʻlaging bilan kel oyoq uchida.

Kel,
Kutib turadi boshqa tomoning,
Bekordir shu sabab dilni yanishlar.
Axir, insonlarni arra boʻlib teng
Ikkiga boʻladi ikkilanishlar!

Menam ikkilandim,
Sogʻinch teng boʻldi
Boshimga gurziday tushgan zamoni —
Bir boʻlagim kutib koʻzi ming boʻldi,
Seni izlab ketdi koʻzsiz tomonim!

Nurmuhammad Abduzoir

@Nurmuhammad_ZOIR

Kitoblar oʻz egasini topdi!

Postni oʻz sahifasiga ulashgan va e’tibor qaratganlarga alohida rahmat!

Menga yozganlar orasida kitoblar orasidan qaysidir birini alohida xarid qilmoqchi boʻlib koʻplar yozdi, xulosam shu boʻldiki, topilmas kitoblarga ehtiyoj bor ekan. Shu tufayli ham bir yaxshi ishga qoʻl urdik…

Haqiqiy adabiyotsevarlar uchun yangi bir kanal ochdik, hech qayerdan topilmaydigan kitoblarni ham topib berishga harakat qilamiz!

Quyidagi kanalda e’lon qilib boriladi:

@kitob_chi

MAY

Doʻstim Muhammadali Gʻafforovga

Dardimiz — moʻl, umr — oz, doʻstim,
Yashayapmiz — shu xolos, doʻstim.
Kuz-u qishni boy berdik, mana
May ham bitdi, endi yoz, doʻstim.

Tangri deya boshlansa har kor,
Qilmas hech bir xavf-u xatar — kor.
Qalamhaqi bunda na darkor,
Qalam — Haqdan imtiyoz, doʻstim.

Gohi kelmas she’rlarim manzur,
Gohi qancha boʻlgan bilan zoʻr,
U — bor-yoʻgʻi, Attor yo Mansur
Jumayevdan iqtibos, doʻstim.

Koʻrinsa ham oʻzimga durkun,
Bitganlarim bari — bir turkum,
Men toʻxtarman yozishdan bir kun,
Sen yozaver, iltimos, doʻstim.

Dalli doʻstim, soʻzi rost doʻstim,
Qushlar bilan joʻrovoz doʻstim,
Kuydim kuydan mast-u mustagʻraq,
May ham bitdi, endi yoz, doʻstim.

Nurmuhammad Abduzoir

MUSTAFOGA

Kattalar taxt talashar,
baxt talashar kattalar,
Yurt, mamlakat talasha
badbaxtlashar kattalar.
May talashar va uni
“mayda”lashar kattalar,
Bolalar kattalashar,
maydalashar kattalar!

Kattalar qaytmas, oʻjar,
yon beradi bolalar,
Kattalar urush ochar,
jon beradi bolalar.
Kattalar koʻkka uchar,
raketasi yaltirar,
Bolalar oʻqqa uchar,
bolalar uyaltirar.

Kattalar katta oʻyin
Oʻynaydi har tomonda —
Bolalarning oʻyinchogʻi
Qolar bambardimonda.
Bolalar niqob kiymas,
Jilmayadi, shunchaki,
Kattalar shox undirar
Eng soʻnggi karkidondan!

Kattalar daho, olim,
oʻylab topar dorilar,
Yoʻqdan yoʻndirar, bori
yoʻqotilib borilar.
Kattalar — uddaburron
intilar, toʻxtab qolmas,
Bolalar — juda yomon,
doriga pul topolmas.

Kattalar shahar tuzar,
yurt tuzadi kattalar,
Ammo doim bolalarga
yutqizadi kattalar!
Daraxtlarni kesarlar,
Daryolarni zaharlar!
Jang-u jadalda qolar
ular qurgan shaharlar!

Kattalar qilar diqqat,
oʻylaydi kelajakni,
Bolalar oʻynar faqat,
boshqasin bilajakmi?
Bolalarga qush qiziq,
gul qiziqdir, qurt qiziq,
Kattalarga yurt qiziq,
yutuq yoki yutqiziq?

Kattalar “karta” chizar,
simtikanlar tortishar,
Yer meniki deb yillab
urush qilar, tortishar!
Shu deb oʻlar, oʻldirar,
olovli toʻplar otar,
“pasport”, “viza” der ular,
raketa uloqtirar!
Bolalar-chi, bolalar
U tomonga, shunchaki,
toʻp otishni yoqtirar!

Kattalar BMTda
hujjatlarni sayratar,
Bolalar bul qogʻozni
sochar, yirtar, yayratar.
Kema yasar, gul yasar,
Beta’ma, bepul yasar,
Bolalar besh tashlaydi,
Kattalar tish qayratar!

Kattalar “tilim” deydi,
“dinim” deydi kattalar,
Shu gʻoya deb bilmadim
tinim deydi kattalar.
Bolalar mehnat qilsa
jinoyatdir, shu sabab,
Qachon katta boʻlasan,
inim, deydi kattalar!

Boylik yigʻmoq, albatta,
Kattalarning dardidir,
Bolalarning eng katta
puli — hurmo bargidir.

Bolalarning dardi yoʻq,
Na rabot, na arki yoʻq.
Omon boʻlsa parki, yoʻq,
boshqasining farqi yoʻq.
Ularga muzqaymoqning,
Xoʻrozqandning narxi yoʻq.
Vatan, til, eli yoʻqmi,
Balki bordir, balki yoʻq.

Bolalarning vatani —
butun dunyo, alqissa,
Lekin kattalar, qani,
janjalini hal qilsa!
Urush alangasida
Qovrulmasa bolalar,
Qonun yozsa bolalar,
Kattalar amal qilsa!

Qaniydi, dunyo bir zum
Bolalarga bo‘shasa,
Yo boʻlmasa kattalar ham
Bolalarcha yashasa...

Nurmuhammad Abduzoir

QIZIMGA

Senga qorbobolar yasab beraman,
Qovogʻingdan yoqqan qorlarni yigʻib.
Erib ketsa, mayli, tabassumingdan,
Yomg‘irlar yog‘adi, nega bu yig‘i?!

Tepadan yoprilgan qora bulutlar
Bahorni gul qilar, kuzni serhosil.
Gohida anorday siqilsa yurak,
Ne boʻpti,
She’r oqar sharbatday totli.

Dard-u quvonch bilan tirikmiz har dam,
Ishonch-u sabrimiz — buyuk afsungar.
Yana qovog‘ingdan yoqqan qorlardan
Shirin muzqaymoqlar yasayman senga.

Nurmuhammad Abduzoir

***
Dunyoga shafqat qil, Yo Xudo,
Bir yayrasin ojiz bandalar…
Quvramasin gullagan dudoq,
Quvnab-quvnab otsin xandalar.

Dengizlarga tomchi suv qadim
Oqqan kabi mitti irmoqdan
Men seni sevishni boshladim
Dunyoyingga koʻngil bermoqdan.

U gʻam nima, bilmasin mangu,
Toʻldirayin bagʻrin gullarga.
Axir oʻzing buyurgansan-ku
Shafqat qiling, deya, qullarga.

Dunyoga shafqat qil, Yo Xudo…


Nurmuhammad Abduzoir

MUZAFFARNING SHE’RI

Inson dardini kimgadir yorilishi qiyin — lekin ora-orada, menga ishonib yoriladiganlar, shuni she'rga solib berishimni :

Turmush yetishmovchiliklari tufayli Xitoyda, Rossiyada turli hunarlari bilan muhojirlik qilgan shu asnoda qul qilib sotib yuborilgan va uzoq yillik muhabbatining egasini boy bergan doʻstim — Muzaffarga bagʻishlanadi

***
Dunyoning yagona ustasi — oʻzim,
Hasrat chekishda ham,
sargʻarishda ham.
Faqat noʻnoq keldim,
sen kutgan soʻzni
Shivirlab aytmoqqa senga, farishtam,

Bilasan, menga ham
vatandir endi
Gulbuloq, Baxmal-u,
mehribon Jizzax.
Oyoqqa turmadim,
baribir keldim,
Muzaffar boʻlmadim, baribir keldim,
Yurakka sudralib,
qonatib tizzam.

Qaydasan,
xabar ber, xazon faslida
Seni izlab oʻzim sap-sarigʻ keldim,
Seni kutib koʻzim sap-sarigʻ, keldim.
Rusda qul qilsalar kelganman chidab,
Sotib pul qilsalar kelganman chidab,
Soʻksalar, ursalar kelganman chidab,
Ustimdan yursalar kelganman chidab,
Yoqib kul qilsalar kelganman chidab,
Ezdi ne gʻussalar…
kelganman chidab,
Qasamxoʻr farishtam, senga kelganda
Tamomman, bilmam ne xastaligʻ keldi.

Sevish — ayroliqmi, dardmi aslida?
Yonmoqmi abadiy gizli gulxanda.
Sevgan qiynalmogʻi shartmi, aslida,
Sen yana qaytsang-u, otsang gul xanda…
Yolgʻiz shu umidim bastaligʻ keldi.
Koʻzimni koʻr qilgan gardmi, aslida?!


Xabaring ber menga,
Xabar ol mendan,
Yomoning edim men, yomondir holim,
Yomon nima boʻpti, tamom nobudman.
Nobud boʻlsam nima, senda xayolim,
Seni deb boʻgʻzimga tiqilar luqmam,
Doʻzaxdan bitta oʻt turar qalbimda.
Yonishlar, xonishlar chulgʻar xayolim,
Men oʻsha…
Taxt turgan
taqdirga zolim.

Tanidingmi axir,
Tanib ham boʻpsan,
Ovozim xirillar, tamomman axir,
Vujudum zirillar, tamomman axir,
Faqat yuragimda,
keksa koʻksimda
Oʻsha oʻt gurillar, tamomman, axiyr.
Bir oyogʻim yerda,
bittasi goʻrda,
Koshki eshitsang deb boʻzlayman zoʻrgʻa.
Topila qolsayding, singan qovurgʻam.
Ehtimol, oʻzing ham hilvasan, choʻpsan,
Kelgin deb ayt menga,
sira qoʻzgʻalma,
Mayli, qancha ozib,
qancha toʻzganman,
Boraman,
Men oʻsha yomonman axir,
Tanib ol meni ishq toʻla koʻzlardan.

Soʻnggi bor chorlagin,
chaqir bor boʻlsang,
Qulogʻingga yetsa hasratim, boʻzim.
Chorlagin:
Gar sen ham mendek zor boʻlsang,
Koʻzlari yoʻllarda intizor boʻlsang…

Koʻzlaring oʻylasam yurak depsinar,
Dilim, yuragim gavhari bir seni,
Qoʻgʻayga obketgum baribir seni,
Soʻnggi umidlarim "u yoʻq" deb sinar,
Axir bu sevgidir,
sevgi koʻp sinar,
Qay oshiq sinovdan, aytgil, oʻksinar…

Peshongga bitgan taqdir-ay oʻzim.
Bebaxt boʻlsang senga baxt beray oʻzim,
Xalaqit bermayin baxtiyor boʻlsang.

Soʻnggi bor chorlagin,
chaqir bor boʻlsang…


Nurmuhammad Abduzoir

***
Vaqt oʻtkazar meni elakdan,
Eviradi bor-u yoʻgʻimni.
Ilma-teshik boʻlgan yurakdan
Toʻkib solar jami choʻgʻimni.

Shopiradi birma-bir yanchib
Dilim, tilim, she’rim, kuyimni.
Benaf!
Qancha boʻlsam qizgʻanchiq,
Umrim boʻlar shuncha kuyundi.

Hech ne qolmas oʻr, magʻrur, ildam
Sur(’)atimdan…
Shoyad, eslarsan:
Yoʻqdir mening sen-la qurilgan
Suhbatlardan boshqa hech narsam.

Nurmuhammad Abduzoir

https://t.me/nurmuhammad_zoir

***
Boshimga bir tushdi ishqing,
Yetsa-yetar boshga endi —
Endi mening dunyom boshqa,
Butun dunyo boshqa endi.

Koʻrdim husni kamolingni,
Jonga tushdi zaxmi, koʻrdim.
Koʻrdim, tengsiz jamolingni,
Jamolingda Haqni koʻrdim.

Shundan beri koʻzimda yosh,
Toʻxtatolsam koshki, endi.
Endi olam gʻami boshqa,
Mening gʻussam boshqa endi.

Na ustimdan oʻtgan filni,
Na-da oʻtgan vaqtni koʻrdim.
Koʻrdim, koʻrdim, barcha ilm-u
A’molingda Haqni koʻrdim.

Chil-chil boʻlgan togʻ parchasi
Tepalikdan boshga endi.
Oʻlsam nima, nahot, vasling
Koʻrmas boʻlsam boshqa, endi.

Tovongacha keldi oxir
Ayroliqning vahmi, koʻrdim.
Nega qoʻrqmay, sening, axir,
Kamolingda Haqni koʻrdim.

Boshimga bir tushdi ishqing,
Yetsa-yetar boshga endi —
Endi mening dunyom boshqa,
Butun dunyo boshqa endi.

Nurmuhammad Abduzoir

@Nurmuhammad_Zoir

SHILLERNING QOʻLQOP BALLADASIDAN SOʻNG

Tungi samovotda zirhli sukunat,
Bitmagan jang sabab tushkundir olam.
Yerda kuchuklardan burqsir ufunat,
Koʻkda nafasingdan mushkindir olam.

Kunduzgi gʻavgʻolar choʻkdi qoniga,
Soyga tushib ketgan oltin tangaday —
Vahshat maydoniga, itlar yoniga
Ipak qoʻlqopingni irgʻitding atay.

— Qoplonlar oʻrniga itlarmi?
— Mayli,
Ritsarda shon-sharaf bordi ilgari.
Kutdingki, kamina ishqi tufayli
Janglarga tushajak Delorj singari.

Jiddiy qaramasang ochilmaydi sir,
She’r oʻqi, koʻzlaring yugurtirma hech.
Yakunda malika yuziga ritsar
Qo'lqopni irgʻitib, demasmidi:
— Kech!

Shillerning qoploni mardona, vahshiy,
Bugungi davrada koʻppaklar sardor!
Ular ipak qadrin bilmaydi, yaxshim,
Ularga bir kosa yuvindi darkor.

Ular qoʻlqoplarni yirtib, talashib,
Ichidan burdacha goʻsht axtaradi.
Mumkin nafs yoʻlida yurtin talashi,
Suyagi suyakka mushtoq turadi.

Ularning odati — oyga yuz bosib,
Uvullash, uvullash, yana uvullash.
Men aslo koʻrmadim senga munosib
Itlar nimtalagan matoni, xullas.

Bunday rashk oʻyniga shapaloq tortib,
Bitta jilmayish-la yengdim barini.
Shamshirni qiniga joyladim, ortiq
Sanadim yuzlaring sepkillarini.

Qoʻllaring koʻksimga bosdim, harholda
Qolgani — foydasiz, havoyi gaplar.
Latta chaynayversin itlar atrofda,
Bunga parvo qilmas oliynasablar.

Nurmuhammad Abduzoir

@Nurmuhammad_ZOIR

***

"Boraymi?”
“Bormaymi?"
— ikkilanasan,
Tabiiy,
ushbu qaror — hal qiluvchi-da.
Oʻylanma,
boʻlin-u,
kelmoqchi boʻlgan
Boʻlaging bilan kel oyoq uchida.

Kel,
Kutib turadi boshqa tomoning,
Bekordir shu sabab dilni yanishlar.
Axir, insonlarni arra boʻlib teng
Ikkiga boʻladi ikkilanishlar!

Menam ikkilandim,
Sogʻinch teng boʻldi
Boshimga gurziday tushgan zamoni —
Bir boʻlagim kutib koʻzi ming boʻldi,
Seni izlab ketdi koʻzsiz tomonim!

Nurmuhammad Abduzoir

@Nurmuhammad_ZOIR

Koʻzyosh haqida

Sen mendan olisda,
yigʻlama, erkam,
Sen mendan olisda yigʻlagan sari
Koʻzlaring yoshidan mosuvo yelkam
Qurib bormoqdadir Orol singari.

Sahroyi Kabirga aylanib borar,
Sahroyi soʻxtamdan zuhur, baribir
Begunoh yoshlaring eng soʻnggi borar
Manzili yelkamning chuqurlaridir.

Yelkamning chuquri —
munosib qabr
Ham yolgʻiz vatandir koʻzyoshlaringga.
Olisda yigʻlasang jabrdir, jabr
Shu gʻamnok va tanti koʻzyoshlaringga.

Ularni xor etma,
qoshimdan gʻayri
Joylarga behuda sochmagin, erkam,
Unda koʻzyoshlaring vatandan ayri,
Bunda qurib borar kundan-kun yelkam.

Yigʻlaysan,
odamlar qaramagan yosh —
Oyoqlar ostida qolgan javohir.
Sen mendan olisda…
qil sabr-u bardosh…
Sen mendan olisda yigʻlama, axir.

Yigʻlasang,
hargiz
koʻz-kipriklaringdan
Uzilgan har yoshing yelkamda boʻlsin!
Baxt-u shodligingdan,
dard-u gʻamingdan
Yigʻla,
aziz boshing yelkamda boʻlsin!

Oʻshanda qaytadir alp yelkalarim —
Misoli Orolda boshlanar hayot.
Qirq yil suv koʻrmagan ajiriq kabi
Qoʻllarim gullaydi,
gullar hammayoq.
Baliqlar qaytajak,
kemalar suzar,
Bandargoh boʻlajak yelkalarimiz.
Ohular oʻynaydi atrofimizda,
Alvon gulga toʻlar oʻlkalarimiz.

Yashnar yurtimizda, borki, chamanlar
Va mangu asraymiz u gullaringni!
Axir, koʻzyoshingga qaramaganlar
Aslo koʻrolmaydi kulgularingni!

Nurmuhammad Abduzoir

@Nurmuhammad_ZOIR

***

Shart emas mukammal boʻlmogʻing, erkam,
Shart emas farishta boʻlmogʻing oppoq.
Oʻzi yolgʻon boʻlsa biz turgan yer ham,
Biz unda begunoh yashardik qandoq?!

Oʻchmas dogʻ emasdir olamda hech rang,
Har bir yiqilganing — chiniqqaningdir.
Bunda hamin qadar goʻzallar ichra
Eng goʻzali sening siniqlaringdir.

Dardingni yashirma, toʻkib sol,
ruh toj
Kiygaydir biror ruh gʻamin anglarkan.
Inson bu olamda judayam muhtoj
Oʻz dardin qalbidan oʻtkazganlarga.

Mukammal baxt yoʻqdir, kutmagin hamda
Ortiq ayblamagin taqdirimizni.
Yaxshisi, kel endi, sovuq olamda
Ozroq yupataylik bir-birimizni.

Mayli, begonalar yashayversinlar
Baxti komilligin qilgancha koʻz-koʻz.
Qalbing siniq boʻlsa ne boʻpti,
singan
Koʻnglimga mos tushar shu qalbing, soʻzsiz.

Yaraqlar birlashsa ikki toza qalb,
Turgaydir bor yomon amaldan nari.
Bunda poygakdadir butun koʻzalar,
Muzeyda saqlanar yamalganlari.

Nurmuhammad ABDUZOIR

Bu post Nurmuhammad Abduzoir ijodiga qattiq qiziqadiganlar uchun:

Bu kanalda faqat shoir koʻrsatishni istagan narsalarigina chiqadi, uning asl ijodi va asl mohiyati nimadan iboratligini bilish uchun esa yopiq Nurmuhammad Abduzoirning yopiq kanaliga qoʻshilish kerak.
Ya’ni u yerda Nurmuhammad Abduzoirning e’lon qilimagan va qilinmayajak she’rlari bor.

Narxi: 50 ming soʻm (yillik)

9860042103075588 (N. A.)

Shu kartaga oʻtkazib, https://t.me/nurmuhammadzoir_yozibot ga chekini joʻnatsangiz tez orada yopiq kanal havolasi sizga joʻnatiladi…


Men qolip-qoidaga mahkum bir shoir —
Erkin parvoz etdim!
Xayr, tosh lashkar:
Voh endi shaydirman — butun ijodim
Shu bitta misra-la ayirboshlashga:

Oʻsha misra ham, she’rning toʻligʻi ham yopiq kanalda.

Nurmuhammad Abduzoir

JONLANTIRISH BOʻLIMIDAGI BAXT

Sendan gina qilib badar ketgan baxt
Topib kelolmadi manzilimni, yor.
Men ham izlab yurdim uni qancha vaqt
Boshimga koʻtarib zambilimni, yor.

Qalbimda xavotir:
u hali gʻoʻra,
Norasida boʻlsa?!
hamma-hammadan
“Koʻrmadingmi” deya, u haqda soʻrab
Olamni bezovta qildim dambadam.
Eski goʻshalarni axtardim nolon,
Baqirdim, chaqirdim:
Qayerdasan, baxt?!
Sas-sado qaytmadi,
hech bir oshiyon
U haqda aytmadi,
qoldi gung, karaxt.

Bilmayman,
endi u qay bir puchmoqda,
Qaysi bir kimsaning qalbida mehmon.
Balki, qushlar bilan koʻkda uchmoqda,
Balki, topgan uni qandaydir dehqon.

Yo biror gʻaribga bir sovuq kunda
Ehson boʻlgan chiqar sariq chaqaday.
Yo yerga kirganmi,
yo oʻsib-ungan
Moychechekka doʻnib ariqchakkada.

Yo biror bogʻchada aqlidan ayri
Oʻynab yuribdimi bolalar bilan.
Yoʻldan topgan boʻlsa yo ikki gʻayri,
Boʻlib oldimikin qoq teng yarmidan…

Lekin sen gʻam yema,
yashna toʻrt fasl,
Yashagin shod-xurram endi hamma vaqt.
Xafaliging koʻrib qoʻrqib-qochmasin,
Tagʻin huzuringga qaytib borsa baxt.

21.03.2026

Nurmuhammad Abduzoir

QAHVA… YOKI CHOY

Meni toʻydirganda sovuq nigohlar,
Toʻlib boʻlganida sabr-u bardoshim
Yurakdan bir iliq, shirin soʻz xohlab
Turgandim,
sen kelding, ey suhbatdoshim —
Tosh qotgan koʻnglimga iltifot bilan
“Qahva ichasizmi, — deding, — yoki choy”
Karaxt boʻlib qoldim shunda, aftidan,
Axir men…
Axir men…
Sen kim eding, hooooy.
Aytgil, ne qilarding,
mute va
zabun
Kimsaning xohish-u ra’yini soʻrab.
Beravermaysanmi zaharmi-afyun
“Tanlash” degan ogʻir azobdan koʻra!
Mendan soʻradingmi nima yoqishin
Yo da’vo qildingmi kamida?!
Xudo soʻramagan edi xohishim
Meni shu alfozda yaratganida.
Otam soʻramagan,
kiyintirgan, ha,
Menga nima loyiq,
oʻzi bilgan u.
Onam soʻramagan,
suyuntirgan va
Meni nima desa rozi qilgan u.
Axir shu damgacha bosh tortmay ichdim,
Amma-xolalarim pishirgan oshni.
Menga istaganday laqab qoʻyishdi,
Kim u,
xeshmi va yo aqrabo, qoʻshni.
Xoʻp deganman faqat,
turganman chetda,
Biror bir murshidim yutmagan edi.
Aytsam kuladirsan,
“oʻpen budjet”da,
Saylovda ovozim oʻtmagan edi.
Lekin men ulardan qanday ranjirman,
Ular yoʻl koʻrsatgan bir — goʻrsoʻxtaga.
Sen esa ruhimni olding zanjirdan,
Tilimda
“xoʻp”,
soʻzi shundan toʻxtagan.
“Yoʻq” deyman hammaga endi,
oʻjarman,
Ha, isyon koʻtardim,
koʻtardim boshni.
Qahvami,
choymi u,
sen-la icharman,
Kel,
sen ham ich oʻzing pishirgan oshni!

19.03.2026

Nurmuhammad Abduzoir

Shoir — abadiy yosh bola desam,
Shaxsiyga “siz katta shoirsiz” deb yozib qoʻyishmayapti,
Aytdimki, bir kungina bola boʻlay yana:
Ataganlariz bo’lsa, tortinib oʻtirmang)
9860042103075588

Kattalar ham hayitlik olsa boʻladimi,
Bugun bolaligimni rosa sogʻindim, kartamni qoldirsammikin)

OSMONGA MAKTUB

Eshik yopilgan-u,
Ochiq darchadan
Siniq nur tushadi — umid arqoni.
Asragim kelgandi seni, ey chaman,
Lekin qoʻllarimda gʻunchalar qoni.

Axir oʻzim boʻldim xanjar urgan ham,
Siypalab — bitishga qoʻymagan yarang.
Meni shoir qildi, attang, dilporam,
Koʻngling singanida chiqqan kuy, jarang.

Umid uz, boʻyningdan boʻgʻar damodam,
Yoʻqsa, gullashingga fursat qolmaydi.
Soyasi oʻzidan kattaroq odam
Senga quyoshlarni koʻrsatolmaydi.

Ustimdan kulsang-da kulgin loaqal,
Dardingni yashirgin, shart emas doston.
Faqat men tosh otib oʻtirgan loyqa
Koʻlmaklardan aksing izlama, osmon.

17.03.2026

Nurmuhammad Abduzoir