Қодирова | таҳрирчи

Kayfiyatim yo‘q o‘tirgancha:

— Ey Xudoyim, mening hamma fikr-u xayolimni boshqa tarafga og‘diradigan, chalg‘itadigan biror xabar yoki qo‘ng‘iroq bo‘lib qolsaydi, — deb tursam, boshlig‘im yozib qoldi.

Ana senga topshiriq. Endi xayoling shunda bo‘ladi. Ishla, Gul, ishla)

@qodirova_g

Umuman olganda depressiyaga vaqt yo‘q, demak, depressiya ham yo‘q.

Faqat siqilish doimiy. Uyam mijazga singib ketgan))

Depressiya ham boylarga yarashadi.

Biz agar depressiyaga tushdik deb bir hafta yotvolaylik, ko‘chada qolamiz))

@qodirova_g

Ha, mard ayol mard ketadi, nomard erkakka yo‘liqqanda.

— Ayollarning mardi aliment deb o‘tirmay mard ketadi ajrashsa, — dedi bir ajrashgan tanishim (erkak).
— Erkaklarning mardi aliment deguncha bormay bolasini taʼminlab qo‘yadi, — dedim men.

Aliment — faqat qog‘ozdagi majburiyat emas. Farzand ham erkakka faqat ajrashguncha farzand emas.

@qodirova_g

Yetarli pulim bo‘lganda polklinikada xo‘rlanib o‘tirmasdim. Uyimga chaqirardim doktorni😌

Pul bu — hamma narsa)

Boshqa narsaga ishontirishga urinmanglar meni. U palladan o‘ttimov)

"Qirmizi oda" serialini ko‘ryapman. Har kuni judayam ko‘p anglashlar, bilimlar olyapman shu serialdan. Masalan, bugun o‘rganganim:

"Istaklarimiz va ishonchlarimizga diqqatli bo‘lishimiz kerak. Chunki nima istasak, nimaga ishonsak, shuni yashaymiz. O‘zimizning qurbon va qadrsizligimizga ishonsak, doim shu holda qolamiz".

Bo‘ldi, tamom. Men boy bo‘lib yashashga haqliman, shunga ishonaman, eng asosiysi shuni istayman)

@qodirova_g

Odamlar polklinikaga sog‘aygani keladi, men asab kasalga yo‘liqib chiqib ketamanoov.

Saharlab kelib, registratsiyaga navbat kutdim. Ular oila shifokoriga buyurishdi. Ginikologimning xonasiga qarasam, pasha qo‘rib o‘tirganakan. Kirolmadim, avval oila shifokori yo‘llashi kerak.

Oila shifokorimga 17-o‘rinda janjallar bilan amallab kirib olgach, taqallab yo‘llanmani oldim. Ginekologimga chiqsam, 29-o‘rindaman. Qaysi tarafga qarab so‘kinay, hammayoq odam?

Kamiga, ayollar bo‘limida farosat tanqisligi kasali bilan og‘rigan erkak xotinlarning xolasi bo‘lib o‘tirvolgan, tik oyoqda 40 daqiqacha turdim. "Sizniki necha oylik?" deb so‘rashdan o‘zimni zo‘rg‘a tiydim.

Xullas, ishga borishim, u yerda ikki-uch soat ishlagach, o‘qishga ketishim kerak. Ammo energiyam 00. Hammasi asab tolalarimni bo‘shashtirishga ketdi. Yaqin orada psixlanib qolamanoov)

@qodirova_g

Kim ko‘hlik — do‘mboq ko‘hlik.

P. S: shu kunlarda o‘zimga berayotgan eng katta motivatsiyam. Do‘mbillab-do‘mbillab yuro‘reylik))

@qodirova_g

Domda yashab, odamlarning chaqirib kelishiga betoqat bo‘lib qolibman. Aksiga olib, ertalabdan beri har yarim-bir soatda ko‘chada odam chaqiryapti. Odamgarchilikdan chiqib ketamanoov yana ikki-uch yilda))

@qodirova_g

4 yil davomida qishloqda doimiy charchoq, hafsalasizlik, ruhiy bosim bilan yurganman. Bu holat refleks bo‘lib ulgurgan ekan. Hech qanday jismoniy ish qilmasam ham, kelishim bilan tanamni charchoq va asabiylik, hafsalasizlik yukdek bosdi-qo‘ydi.

Demak, nafaqat harakatlar, balki holatlar ham refleksga aylanarkan.

@qodirova_g

Qishloqdaman.

Qishloq tiiinch, sokin, asablar dam olishi kerak. Ammo mening miyam alg‘ov-dalg‘ov. Qayerga borsamam, ishim, kursim, kompyuterim meni taʼqib qilaveradi. Qutulish yo‘q.)

@qodirova_g

Borgan sari insonlarni hayotimdan chiqarvorish osonlashib boryapti...

Bugun tush ko‘ribman. Katta maydonda jamoa bilan "Qo‘lto‘pi" o‘ynayotgan ekanmiz.

Nima bo‘libdi-yu, to‘p menga kelib, gol urib qo‘yibman. Butun stadion meni olqishlay boshlabdi. Tushimda bo‘lsayam hayron ekanman. To‘p qo‘limga kelganda hayajonlanmabman, shu sabab ham gol urolibman.

Maktabda basketbol va qo‘lto‘pini ko‘p o‘ynardik. Hecham yaxshi o‘ynolmasdim. Eng yomon va passiv o‘yinchi edim. Bundan ko‘p uyalardim.

Hozir nega yomon o‘yinchi bo‘lganimni tahlil qilib ko‘rdim. Top menga kelsa, hayajonlanib, dovdirab qolardim. Natijada, og‘zimdagi oshni osongina ilib ketishardi. Gangiragancha qolaverardim. Shu sababdan ham menga to‘p juda kam tegardi.

Endi anglasam, men toʼpni menga tutqazilgan ishonch deya qabul qilardim ekan. Aynan o‘zimga ishonchim juda past bo‘lgani sababli ham menga tutqazilgan ishonch dovdiratib qo‘ygan.

Zo‘r o‘ynaydiganlarning ishonchi ham zo‘r bo‘lgan. Ular to‘pni to‘p deya qabul qilgan, chunki o‘zlariga tutqazilgan ishonchga katta qiymat bermagan, shundoq ham ularda o‘zlariga ishonchi "beton" bo‘lgan.

Tushunganim shuki, o‘zimizga nisbatan ishonchning kemtikligi, bahomizning pastligi, keragidan ortiq his qilingan masʼuliyat bizning tanamizni chirmab, oyog‘imizni qoqintiruvchi chirmovuq ekan. Bizni passivlashtirib, erkin harakatlanishimizni bo‘g‘arkan.

Bu ishonchsizlik asosan o‘zimizga bog‘liq bo‘lmagan, bolaligimizga borib taqaluvchi sabablarga borib bog‘lanadi. Ammo uni yillar o‘tgan sari tarbiyalab, to‘ldirsak bo‘ladi deya hisoblayman.

@qodirova_g

Hissiy qaramlik ham, hissizlik ham birday yomon. Biri olov, biri muz. Biri kuydiradi, biri muzlatar.

Iliqlik yaxshi.

@qodirova_g

@ChaqqonRobot – Konsta & Re.M - Yettita umrim (AUDIO)

Oxirgi 5 yil ichida ikki marta kino ko‘rib chinakam kayp qildim.

1. "O‘ch" filmida ayol o‘z nomusi uchun 4 erkakdan vaxshiylarcha o‘ch olganda.

2. "Avlu"da ona qizining o‘chini olganda.

Bizning kinolarda qasd olish qoralanadi. Diniy jihatdan ham oqlanmaydi. Kechirimlilikka chorlanadi. Ammo baʼzi qasoslarsiz qalbni yondirayotgan olov o‘chmaydi, yashatmaydi.

Avlu serialida ona qizining qotiliga nihoyat o‘q uzdi.

Shu qadar dahshatli ayolmanmi, bilmadim-u, o‘rnida bo‘lsam, faqatgina yuragigamas, miyasigayam bitta o‘q joylardim.

Ayollar erkaklardan daha qahrli, daha jahlli, daha shafqatsiz olabilir.

(Senarist erkakligiga boribdi-da)

Yomon, yomon, dekretga chiqayotganda yog‘li, go‘shtli joylardan ish chiqqani yomon😆

"Avlu" (Hovli) serialini ko'ryapman shu kunlarda.

Ayolni arslonga aylantirib, sheryurak qiluvchi omillar – uning nomusi va farzandiga doir adolatsizlik, xavf.

Chilonzor metroda ikki ayol suhbatlashib turganining o‘yma naqshi bor. Qizim bugun shunga qarab turib:

— Aya, ana, Asila xolam bilan siz, — deydi kulib.

Men ham kulib tasdiqladim. O‘zim-da onamga qachondir shu kabi gap aytgan bo‘lsam kerak. Qizim hademay katta bo‘ladi, nasib qilsa. Qizli bo‘lgach uyam shunaqa gap eshitadi.

Hayot o‘taverishini yurak-yurakdan his qildim. Ha, xolalashyapmiz))

Hayotimizda hech qursa bir marta "Hozirgi aqlim bo'lgandami" demish nuqtamiz bo'ladi.

"Hozirgi aqlim bo'lganda falon qilardim, fiston bo'lmasdi" kabi gaplarni aytamiz. Ammo hozirgi aql o'z-o'zidan, bekordan bekor paydo bo'lib qolmagan. Uni siz achchiq ko'zyoshlar, yutqaziqlar, siqilish-u xo'rlanishlar bilan bitta-bittalab yig'ib olgansiz. Har bir qatrasiga badal to'lagansiz.

Hech bir tajriba badalsiz, to'lovsiz shunchaki paydo bo'lib qolmaydi. U evazlarning o'zi ham bejizga talab qilinmaydi. Har bir badal sizning kuchlilashishingiz, o'sishingiz, aqlga to'lishingiz uchun shart qilib qo'yilgan.

Chaqaloq tug'iliboq yurib, yugurib ketmaganidek, katta odamlar ham birdaniga dono, zakiy, kuchli bo'lib qolmaydi.

Eshitgan haqoratlarim, ko'rgan adolatsizliklarim, qilgan g'o'rliklarimni eslab asabiylashib qolaman. Nega o'sha vaqtda bularga javob qaytarolmaganman, nega yoqasiga yopishtirolmaganman, yeb tashlasam, o'zimni xafa qildirmasam bo'lardi-ku degan o'ylar; nega shunaqa ish qilganman o'zi, aqlim qayerda edi, shunaqayam ahmoqlik bo'ladimi degan o'zimga nisbatan ayblovlar tez-tez bo'lib turadi.

Ammo aynan o'sha ahmoqliklarim, o'sha tortgan xo'rliklarim meni men qildi. Oyoqda turg'azdi. Endi men u xatolarga yo'l qo'ymasman, birovlarga o'zimni kamsittirmasman, ular ortda qolgan bosqichlar. Ammo buyog'iga hayot qanday xatoliklarni, qanday muammo-yu tepkilarni mo'ljallab turganiniyam bilolmayman.

Anglashimiz lozim bo'lgan vazifa shuki, nimaki bersa boricha qabul qilishimiz, xayrli bo'lishiga umid bog'lashimiz, kuchli og'riqdan so'ng keladigan rohatli yengillikni kutishimiz kerak. Hammasi o'tishiga, sinovlar o'zidan so'ng qimmatli saboqlarni qoldirishiga ishonchim komil.

Hadeb kitob haqida, kitobdagi narsalar haqida safsata sotavermay, kitoblarimni amaliy jihatdan ham ulashmoqchiman.

Saviyaliroq shartlar bilan random qilamizmi 5-6 ta kitobga, ichida samimiy maktubi bilan)

Yig‘ilib turingizlar, kitoblarimga bir qarab olay.

Ona tilidan milliy sertifikatga tayyorlanish rejadan chiqdi. Doktaranturaga topshirishda sertifikat talabi bekor bo‘libdi. Kursga yozilib qo‘ygandim.

O‘rnimni to‘ldiradiganlar bo‘lsa tavsiya qilaman: https://t.me/Shahlo_kurs

Sizni muvaffaqiyatdan ajratib turgan yagona narsa — bu hali qilishga jur'at etmagan og'ir va yoqimsiz mehnatingizdir... Tez kunda...